Stanisław Klepacz

Stanisław Klepacz, używający pseudonimu „Jesion”, urodził się 16 września 1888 roku w Kłobucku. Był pułkownikiem kawalerii Wojska Polskiego i działaczem niepodległościowym. W młodości działał w organizacjach młodzieżowych i PPS-Frakcji Rewolucyjnej. W 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, a od listopada 1918 roku służył w Wojsku Polskim. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, dowodził między innymi 11 pułkiem ułanów w Ciechanowie, a w 1938 roku przeszedł w stan spoczynku.

Po wybuchu II wojny światowej zgłosił się do służby i organizował oddział wojskowy. Działał w konspiracji, kierował Wydziałem Wojskowym Obozu Polski Walczącej, a następnie był komendantem głównym Kadr Polski Niepodległej. Podczas powstania warszawskiego pełnił funkcje w dowództwie AK i Grupie „Północ”; we wrześniu 1944 roku został ranny. Po wojnie przebywał w obozach jenieckich, a następnie pełnił funkcje wśród polskich oficerów w brytyjskiej strefie okupacyjnej Niemiec. Po demobilizacji mieszkał w Wielkiej Brytanii, a w 1952 roku wyjechał do Nowego Jorku. Zmarł tam 24 września 1958 roku. Otrzymał między innymi Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari.

Na podstawie artykułu „Stanisław Klepacz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.